zaterdag 22 april 2017

Town houses


When my husband and I cohabited for the first time, we rented a terraced house (row house).
It felt really safe and warm in such a house, I felt protected by the houses next to us.
This crocheted row of houses makes me think of the wonderful time we had there.


Toen mijn man en ik voor het eerst gingen samenwonen, huurden we een rijtjeshuis.
Ik vond dat gezellig, het voelde veilig en warm alsof we beschermd werden door de huizen naast ons.
Dit gehaakte huizenrijtje doet me terugdenken aan die speciale tijd.



Our first cats came to live with us there (15 years ago).
We got married back then (13 years ago), I got pregnant and we had our precious daughter (12 years ago).
But it was also the time that my husband got a severe car accident, got into coma and had to struggle for his life (14 years ago).
Still the happy times are the ones I mostly remember.


15 jaar geleden kwamen onze eerste katten erbij in dat huis.
We trouwden toen (13 jaar geleden), ik werd zwanger en we kregen onze dierbare dochter (12 jaar geleden).
Maar het was ook de periode dat mijn man een zwaar auto-ongeluk kreeg, in coma lag en vocht voor zijn leven (14 jaar geleden).
Toch zijn het de fijne momenten die me het meest bijblijven.


Although life was good overthere, I'm happier where we live now.
But those town houses still make me smile, they remind me of how our life together started...
Yeah, I know, silly sentimental me ;-)
Maybe I'm a little emotional because we are going to subscribe our daughter to highschool today.
Another big step...
Time goes by too quickly!

En ook al beleefden we er mooie tijden, ik ben toch gelukkiger waar we nu wonen.
Maar deze rijtjeshuizen doen me wel glimlachen, omdat ze me herinneren aan hoe het allemaal begon.
Ja, ik weet het, ik klink een beetje sentimenteel vandaag.
Ik denk dat ik emotioneel ben omdat we vandaag onze dochter gaan inschrijven op de middelbare school.
Weer een grote stap...  De tijd raast veel te snel voorbij!



Sigrid x



dinsdag 18 april 2017

The spaghetti experiment


Ik was wat aan het rondneuzen in mijn voorraadje wol en knutselgerief.
En toen ontdekte ik dat ik wel heel veel schoenveters had verzameld.
Een hele hoop zwart-witte spaghettislierten.
Mijn hoofd ging meteen in overdrive.
Zou ik er iets mee haken?
Maar ik had op dat moment geen zin om te vechten met een dikke haaknaald als ik de veters als garen zou gebruiken, dus kon ik er misschien omheen haken.

I was poking in my stash last week.
There's yarn, yarn and yarn, but also stuff to tinker with.
A bunch of shoelaces caught my eye.
Black and white spaghetti, waiting to get untangled and become ... what?
My head was tossing and turning, what could I crochet with this?
Didn't feel much like using the shoelaces for yarn, because that's hard work with a big hook.
Maybe I could crochet around it?



Door het gewicht en de stevigheid van de veters kon dit werkje dienen als een tafelloper.
Enthousiast begon ik er aan.
En begon te twijfelen.
Dus haakte ik nog 12 rijen verder, in de hoop dat het effect dan specialer zou zijn.
Maar de zwart-witte lijnen vielen niet genoeg op en ik moest de uiteinden vastnaaien zodat je de loper veilig in de wasmachine kon steken.
Sommige veters waren zachter en plooiden dubbel als ik er omheen haakte.
Zucht! Meestal ben ik niet zo drastisch, maar plots was mijn geduld en enthousiasme weg, dus dit experiment... belandde in de vuilbak!

The laces are solid and not too light, so this could become a table runner...
I immediately began!
And started to doubt.
Not willing to give up yet, I made another 12 rows, hoping that would make it better.
But the black and white effect was not what I had in mind and I had to sew the ends, because otherwise this project could never be washed in the machine.
Some shoelaces were softer and bended too much while crocheting.
Sigh! I'm usualle not drastically, but suddenly I had enough of it.
So this experiment ended up like trash...




Toen ben ik maar begonnen aan het volgende project (iets met een oude voorliefde).
De foto is overbelicht, maar dat houdt het nog een klein beetje spannend.

En die schoenveters?
De overschot ligt terug weggestopt, voor als ik nog eens een 'experimenteer-aanval' krijg.
Haak jij trouwens altijd met garen of heb je ook wel eens iets anders geprobeerd?
Heb jij misschien een leuk idee voor de veters?


Thus I started the next project, something safe but nice.
The light in the picture is too strong which makes it more fun when I show you the real colour and finished item next time.


The shoelaces?
Safely tucked away!
Until my next experimental phase...
Do you always use regular yarn to work with?
Or have you got any idea what I could make with those shoelaces?




Sigrid x



maandag 10 april 2017

Rainbow Blanket ( Granny-Spiration 4 )


Rood is voor liefde,
Oranje geeft warmte,
Geel maakt vrolijk,
Groen is voor rust,
Blauw verzacht,
Paars ontspant,
Roze maakt je blij.



Red is for love,
Orange gives warmth,
Yellow cheers you up,
Green brings rest,
Blue soothes,
Purple makes you relax,
Pink is happiness.



7 rijtjes van 7 granny's in 7 kleuren...
Een dekentje voor 'Regenboogdekens' waarmee ik één kindje hoop blij te maken.

7 rows of 7 granny squares in 7 colours...
A blanket for 'Rainbow Blankets' to make one child a little bit happy.




Sigrid x



woensdag 5 april 2017

A special thank you


Soms moét je een persoonlijk bedankje maken vind ik.
Je hebt gewone bedankjes, maar je hebt er ook speciale.

There are times I just have to make a special thank you.
There are common 'thank you's' and special 'thank you's' to me.



Deze keer was er een speciaal bedankje nodig.
Het fietsongeluk ( zie vorig blogbericht ) van mijn dochter gebeurde toevallig nét voor het huis van een klasgenootje.
Toevallig was zijn mama thuis én toevallig is dat net een hele lieve mama, die onmiddellijk mijn dochter even naar binnen nam.

This was a 'special thank you' occasion.
By chance my daughter's bike accident ( previous blogpost ) happened right in front of the house of one of her classmates.
By chance his mother was at home at that moment and she happens to be a very sweet mother who immediately took care of my daughter.




De eerste woordjes van troost en de eerste zorgen heeft zij voor haar rekening genomen.
En toen ik nog helemaal van de kaart toekwam om mijn dochter op te halen, had zij voor ons al even naar de tandarts gebeld.

So she was the one who took care of the first comforting words and the first aid.
And when I arrived ( totally confused and worried ) to pick up my daughter, she'd already made an appointment with the dentist for us.




Ik haakte voor haar een mandje met roosjes in grijstinten en vulde het met chocolaatjes.
Ann, héél erg bedankt dat je mijn dochter zo warm én efficiënt opving.
Dat zal ik nooit vergeten.

I crocheted a basket with little roses in greyscale, filled with chocolates.
Ann, thank you from the bottom of my heart for taking such a good care of my daughter.
I'll never forget that.




Sigrid x




zaterdag 1 april 2017

Some squares and an accident - GrannySpiration IV


Het spijt me, maar ik heb geen afgewerkt project om te tonen in deze Granny-Spiration Challenge voor de maand april.
Ik heb ook niet veel gehaakt aan de vierkantjes voor 'Regenboogdekens' ( zie vorige bericht * klik * ).
Of aan mijn lentesjaal... noch had ik de moed om iets nieuws te beginnen...
Want:

I'm sorry, I haven't got a finished project to show to you in this 4th Granny-Spiration Challenge.
I didn't make a lot of new squares for the Rainbowblankets ( ( See previous blog * click * ).
Didn't add a row on my scarf... couldn't care less to start a new crochet project...
Because:


Mijn dochter is afgelopen dinsdag op de terugweg van school heel zwaar gevallen met de fiets.
Ze moest bruusk remmen aan een hoog tempo, dook over haar stuur en smakte op straat.
Twee voortanden moesten er terug ingezet worden, terwijl het tandbeen zelf ook gebroken was.
Schaafwonden in haar gezicht én een gebroken elleboog.
Het had nog veel erger kunnen zijn ( gelukkig was er geen auto betrokken bij het ongeval!), maar toch brak mijn hart toen ik haar zo zag, vlak na het ongeval.
Dat mooie gezichtje vol tranen en bloed en een mond met een bloederig gat in plaats van tanden.
Hierdoor had ik dus even geen zin (noch tijd) om te haken.
Als je kind ligt pijn te lijden, nog in shock is van de val, niet kan eten omdat haar bovenlip lam is en ze haar tanden een maand niet mag gebruiken... dan laat je alles vallen en ben je er voor haar.
Ze is 11 en al heel flink, maar dit doet zelfs voor volwassenen immens veel pijn.

De foto hieronder is drie dagen later genomen en toen kon er voor het eerst(!) terug een glimlachje af.
De tanden worden nu door een spalkje op hun plaats gehouden en hopelijk willen ze terug aangroeien.


My daughter has had a terrible accident with her bike, on the way home from school.
She had to brake real hard, dashed over the handlebar and smacked on the street,
Two front teeth had to be placed back in her mouth, while her toothbone is broken too.
Abrasions in her face and a broken elbow...
It could have been much worse ( thank god there wasn't a car involved ), but still my heart broke when I saw her after the accident.
That gorgeous face, covered with blood and tears, her mouth with a bloodred hole instead of teeth.

This is why I didn't feel like crocheting.
If your daughter is in huge pain, shocked and not able to eat because of the pain in her mouth... you just stand by her.
She's 11 and a brave girl, but even an adult can't bare the pain of these injuries.

The following picture was taken 3 days after the accident, when she finally (carefully) smiled again.
Her teeth are held with a splint and I do hope they will grow back firmly.



Maar ik denk dat de andere deelnemers van de Granny-Spiration Challenge wél iets leuk hebben gehaakt, dus ga gauw kijken op volgende blogs:

Anyhow, I'm sure the others made something beautiful for this Granny-Spiration Challenge, so please stop by the following blogs to see what they've been working on:









En ook deze keer kun je je eigen werkjes, geïnspireerd op granny squares, linken bij EyeLoveKnots.
Doe mee om kans te maken op een leuke giveaway ( bolletjes wol! ) :

There's also a chance to win some yarn and a fabulous link party on the blog of EyeLoveKnots:





Dan ga ik nu weer bij mijn kleine meid zitten en jullie houden nog een afgewerkte granny square deken van me tegoed, beloofd!

I leave you now to sit next to my daughter and I promise to show you pictures of a finished granny blanket soon!



Sigrid x